தமிழ்ப் பயணம் – பதங்காணல்


பதங்காணல்

சொல் வளமி குந்த பைந்தமிழில்,
உரிய பதமிலை யென வாதிடுவோரே!
நாமே நமை பழி சொலலாகுமோ!
அங்ஙனம் வெட்குதலும் வேண்டாமோ!
வீண் பிடி வாதம் விடுத்து,
நன்தமிழில் பதம் காண விழைவீரோ!

 

Advertisements
Posted in கவிதைகள் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

பெண்ணியமும் பேராண்மையும்


பெண்ணியம் குறித்து அன்று முதல் இன்று வரை பலர் பேசுவதையும், எழுதுவதையும், கேட்டிருக்கிறோம், படித்திருக்கிறோம். மேலும் பெண்கள் குறித்து பெண்கள்தான் பேசவேண்டும் என்றும் பல பெண்ணியவாதிகளும் வாதிடுகின்றனர்.  இதுவும் நமக்கு ஏற்புடையதாக இல்லை.

பெண்களுக்கு விடுதலை கொடுக்கவேண்டும் என்று பேசுபவர்களும் ஏராளம்.  அவர்களுக்கு விடுதலை கொடுக்க நாம் யார்?  அவர்களை உற்ற தோழியாக கருதினால் போதாதா?  ஆண்கள் ஒருபாலினம் போல பெண்கள் ஒருபாலினம் என்று கருதினாலே அனைத்து பிரச்சனைகளும் தீர்ந்து விடுமே.

அவள் ஒரு பெண்தானே என்ற இளக்காரம் ஒவ்வொரு ஆண் மனதிலும் ஆழமாய் வேரூன்றி உள்ளது.    நாம் நம் சமூகத்தில் வளர்ந்து வந்த விதம் அப்படி.  அது போன்ற தருணங்களை நான் நன்கு உணர்கிறேன்.  அது போன்று நினைப்பதையோ பேசுவதையோ கூட தவிர்த்து வருகிறேன்.  எனவே ஆண்கள் திருந்த பலகாலம் பிடிக்கும் செயலாகும்.  ஆகவே பெண்கள் தங்கள் இருப்பை தாங்களே தான் பலப்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும்.

இன்று எந்த துறையிலும் பெண்களை சகத்தோழியாக நினைப்பதில்லை.  தன் மனைவியைக்கூட சமமாக மதிப்பதில் கவுரவம் பார்ப்போரும் உள்ளனர். அலுவலகங்களிலும் உடன் இருக்கின்ற வரை சிரித்து மரியாதையாக பேசுபவர்கள்கூட பின்னால் இளக்காரமாகவும் இழிவாகவும் பேசுவதை கேட்கவும் நேரிடுகிறது.

அதிலும் திரைத்துறையை எடுத்துக்கொண்டால் பெண்களை மிகுதியாக கொச்சைப்படுத்தும் போக்கு மலிந்துகிடக்கிறது.  பணம்நிறைய கிடைப்பது கூட, அவர்கள் சகித்து கொண்டிருக்க காரணமாயிருக்கலாம்.  அதிலும் ஆண் நடிகர்களுக்கு கிடைப்பதில் பலமடங்கு குறைவான சம்பளம்தான் பெண் நடிகைகள் பெறுகிறார்கள்.  இருந்தாலும் நடிகர்களுக்கு இவ்வளவு பெரும்சம்பளம் கொடுக்க வேண்டிய அவசியம் என்ன என்பது வேறொரு கட்டுரைக்கான கருவாக இருக்கும்.

நம் திரைப்பட கதாநாயகர்கள் அனைவரும் தாய்மார்களை கவர்வதற்கு பெரும்போட்டியில் உள்ளனர்.  ஆனால் அவர்கள் விரும்பி பேசும் வசனங்களை கூர்ந்துகவனித்தால் அதேதாய்மார்களை எவ்வளவு கேவலமாக எடை போடுகிறார்கள் என்று வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டலாம்.

எடுத்துக்காட்டாக நம் உச்சநட்சத்திர கதாநாயகர்கள் அடிக்கடி பேசும் வசனம்தான், நம்மை எரிச்சலடைய வைக்கிறது.  அது என்னவென்றால் – நான் ஆம்பளடா –   என்று ஓயாமல் படத்திற்கு படம் பேசுவது.  இது ஏதோ ஒரு வழக்கமான வசனமாக தெரியலாம்.  படம் பார்க்கும் ரசிகர்களும் அந்நேரத்தில் கைதட்டி ஆரவாரம் செய்யலாம்.  ஆனால் அந்த வார்த்தையின் பின்னால் மிகப்பெரிய வக்கிரபுத்தியும் ஆணாதிக்க திமிரும் உள்ளதாகவே நான் கருதுகிறேன்.   நான்ஆம்பள – எனும் போதே பெண் என்பவள் எவ்வளவு தாழ்வானவளாக உருவகப் படுத்தப்படுகிறாள் என்பது வெளிச்சமாகிறது.

இந்த மாதிரியான வசனத்தைக்கூட தவிர்க்கும் கதாநாயகர்களே பெண்ணியத்தை போற்றுபவர் என்று கொள்ளலாம்.  ஆனால் ஒன்று, அதை நம் பெண்களே கூட வரவேற்பார்களா என்று தெரியவில்லை.  அல்லது இந்த வசனங்கள் அவர்களை பாதிக்கிறதா என்று கூட தெரியவில்லை.  இனியாவது நம் திரை வசனகர்த்தாக்கள் திருந்தட்டும்.

இப்படி சின்னவிடயம் என்று நாம் நினைக்கும் பல விடயங்களில் பெண்ணை குறைத்து மதிப்பிடும் அல்லது இளக்காரமாக நினைக்கும் போக்குகள் நிறைந்து காணப்படுகின்றன.  இதனால்தான் சிறுவயதில் இருந்தே பெண் என்பவள் இரண்டாம்தர பாலினமாகவே கருதப்பட்டு வருகிறாள்.  அப்படி வளர்ந்துவரும் ஆண்பிள்ளைகள் எப்படி பெண்களை தங்களைப் போன்ற ஓர் உயர்திணையாக நினைப்பார்கள்?

இதில் ஒரு ஆறுதல் என்னவென்றால், தமிழ் இலக்கணமானது பெண்களையும் உயர்திணையில்தான் வைத்துள்ளது.  தமிழின் வழி தனி வழி என்பதற்கு  இப்படி பற்பல எடுத்துக்காட்டுகள் உள்ளன.  ஆனால் இச்சிறப்பு மற்ற மொழிகளில் இருப்பதாக தெரியவில்லை.  குறிப்பாக இந்தி இலக்கணம் பெண்களை அஃறிணையில்தான் வைத்துள்ளது அல்லது அஃறிணைகளை பெண்பாலில் வைத்துள்ளது என்றும் கொள்ளலாம்.  ஆக மொத்தம் இந்தியில் ஆண்பால் பெண்பால் என இரு பால் வகைகள்தான்.  இவ்வாறு தமிழானது ஒரு வாழ்வியல் மொழி என்பதை நாம் அறிய வேண்டும்.

பெண்களும் சமூகப்பொறுப்புடன் ஒட்டுமொத்த ஆண்களையும் வெறுத்தொதுக்காமல் நடக்கவேண்டும் என்பதைநாம் சொல்லி தெரிய வேண்டியதில்லை.  நடை, உடை, பாவனைகளில் ஆணைப் போன்று இருந்தால்தான் முற்போக்கானவள் என்று இன்றைய இளம்பெண்கள் பலர் நினைக்கின்றனர், போலும்.  சேலையில் இருக்கும் பெண்களுக்கும் அறிவு தெளிவு இருக்கும் என்பதை மறக்கலாகாது, மறுக்கலாகாது. அவரவர் வசதிகேற்ப நடை, உடையுடன் இருப்பதில் தவறில்லை யென்றாலும் மாற்றாரை குறைவாக நினைப்பது தவறாகும்.

பெண்ணில்லாமல் ஆணில்லை என்பதை உணர்ந்து, ஆண்கள் அனைவரும் ஒவ்வொரு தருணத்திலும் பெண்களை ஏளனமாக நினைப்பதை தவிர்க்க வேண்டும் என்பதில் கவனமாக இருப்போம் என்று உறுதிகொள்ள வேண்டும்.

Posted in கட்டுரைகள் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

தமிழ்ப் பயணம்


‘ஓ’காரக் காதல்:

ஓயாதே ஒருநாளும் எந்தமிழ்மீது
ஓங்கி நிற்கும் காதலலை!
ஓட்டிடுவேன் வாழ்வதனை பைந்தமிழ்
ஓதலில்! கிணற்று தவளையென
ஓலமிடும் வாயடைக்க வழிகாண்பேன்!
ஓரங்கட்டிடுவேன் நற்றமிழ் விருந்து
ஓம்பாதவரை! கண்ணிற் கினிதாம்
ஓவியம்போல் செவிக்கினிதாம் செந்தமிழ்
ஓசையென முழங்கிடுவேன் முரசாய்!
ஓலைக்காலந் தொட்டு நன்னெறி
ஓதிவரும் எந்தமிழ்மேற் பற்றெனும்
ஓடங்கொண்டு கடந்திடுவேன் வாழ்வதனை!

Posted in கவிதைகள் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

தமிழ்ப் பயணம்


கரக் காதல்

ஒன்றே குல மென்போம் தமிழின்பால்
ஒருங் கிணைந்து!  உலகிற்கே நீதிநூற்
ஒளி தந்த வள்ளுவன்தன் வாக்கின்
ஒழுக்க நெறி நிற்ப்போம்! பைந்தமிழ்
ஒலிக்கச் செய்திடுவோம் தமிழரின் இல்லமதில்!
ஒருமைப்பாடும் காண்போம் செந்தமிழது பேசி!
ஒப்பனை அழகாம் மேனிக்கு போல்,
ஒப்புமை யணியது அழகாம் தமிழுக்கு!
ஒட்டுபல கொண்ட ஆடை போல்
ஒவ்வாது தமிழுக்கு பிறமொழிக் கலப்பு!
ஒத்தி வைப்போம் தாய்மொழி வழங்கலில்
ஒத்திகை யது காண்ப தனை!

Posted in கவிதைகள் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

ஜல்லிக்கட்டும் இளைஞர்களின் மல்லுக்கட்டும்


ஜல்லிக்கட்டு .. தமிழர்களின் வீர விளையாட்டு.. கேட்கும் போதே புல்லரிக்கிறது.   அதே புல்லரிப்புடன் நாமும் போராட்டத்தில் கலந்து கொள்ள ஆயத்தமாகிறோம்.  விரல் நடிகரும் துவண்டு போயிருந்த தமது இமேஜை தூக்கி நிறுத்த, வந்த இந்த நல்வாய்ப்பினை பயன் படுத்திக்கொண்டார்.

விளையாட்டை தீவிரமாகவும், தீவிரமான விடயங்களை விளையாட்டாகவும் கொள்வதுதான் இளைஞர்களுக்கு அழகா?

ஜல்லிக்கட்டுக்காக இவ்வளவு தூரம் மல்லும் கட்டும் நம் இளைஞர்கள் இதே காலக்கட்டத்தில் வறட்சியின் காரணமாக மாண்டு கொண்டிருக்கும் விவசாயியின் நலன் காப்பதற்கு இவ்வளவு கூட்டத்தை கூட்டி போராடினால் பெருமைப்படதக்க விடயமாக இருக்கும்.

ஜல்லிக்கட்டை நடத்தி எதை எதை சாதிக்க போகிறார்களோ தெரியவில்லை.   ஆளும் வர்க்கமும் இந்த மாதிரியான திசை திருப்பல் நாடகங்களைத்தான் எதிர்பார்க்கிறது.   தலை போகிற விடயங்கள் தமிழகத்தில் குறைவில்லை.  அதையெல்லாம் விட்டு விட்டு ஆண்டிற்கு ஒரு முறை விளையாடும் இந்த விளையாட்டிற்காக  இவ்வளவு தீவிரமாக போராடுவது அவசியம்தானா என்பதை எண்ணிப்பார்க்க வேண்டும்.

ஜல்லிக்கட்டுக்காக இவர்கள் வைக்கும் வாதங்கள் அனைத்தும் சரியானதாகவே இருந்தாலும் இந்த விடயத்திற்காக இவ்வளவு ஜல்லியடிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை என்பதே நம் எண்ணம்.

ஆக்கப்பூர்வமான வேலைகள் ஆயிரம் இருந்தாலும் அதற்கெல்லாம் அணி திரட்டத்தான் ஆட்கள் இல்லை இங்கே.

Posted in கட்டுரைகள் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

தமிழ்ப் பயணம்


ஒப்புமை:

என்னகத் தமிழே!  உனை
பொழுதானால் வாடும் மலருக்கு ஒப்பேன்!
எம்பெருந் தமிழே! உனை
உவர்க்கும் பெருங் கடலுக்கும் ஒப்பேன்!
எம்மெய்த் தமிழே! உனை
காலத்தால் வெம்பும் கனிக்கும் ஒப்பேன்!
என்விழித் தமிழே! உனை
எனை யீன்ற அன்பன்னைக்கும் ஒப்பேன்!
என்னுயிர் தமிழே! உனை
அகில மனைத்தும் காக்க முனையும்
தன்னுயி ரெனக் கொண்டேன்!

Posted in கவிதைகள் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

கண்டவர் விண்டிலர்! விண்டவர் கண்டிலர்!


 

இந்த சொற்றொடர்கள்தான் எவ்வளவு ஆழமானவை.  இதனை யாரும் எப்படி வேண்டுமானாலும் புரிந்துக்கொள்ளலாம்.  புரிந்துக்கொள்வதும் அவ்வளவு கடினமல்ல.  அதற்காக முக்காலமும் உணர்ந்த ஞானியாக இருக்க வேண்டும் என்ற அவசியமும் இல்லை.  உண்மையை ஏற்றுக்கொள்ளும் பக்குவம் இருந்தால் மட்டும் போதும்.

எப்பொழுதுமே ஞானிகள் பேசுவதும் விஞ்ஞானிகள் பேசுவதும் சராசரி மனிதனுக்கு குழப்பமாக தோன்றலாம்.  ஆனால் இருவருமே சென்றடையும் இடம் ஒன்றுதான்.  ஆதிகாலம் தொட்டு ஆன்மீகத்தில் உச்சநிலை என்பது பற்றற்ற வாழ்வையே குறித்து வந்துள்ளது.  ஆம் அது மெய்யாகலாம்.  பேரண்டத்தின் பேருண்மையை அறிந்த பிறகு உலகப்பற்று அற்றுப்போகும்.

இன்னும் எளிமையாக கூறவேண்டுமெனில், பேரண்டத்தை பூச்சியம் (அ) ஒன்று எனவும் ஒப்பிடலாம். இதற்கு எடுத்துக்காட்டாக பலவற்றை கூறலாம்.

அண்டத்தில் உள்ள அனைத்துப் பருப்பொருட்களின் கடைசி அணுத்துகளின் பண்பு ஒன்றேயாம். அதேபோல் நமது பேரண்டத்தின் இயக்கத்தைப் போலவே நம் கண்களுக்கு புலப்படாத செல்களின் இயக்கமும் உள்ளன.  சூரியனை நவக்கிரகங்கள் சுற்றிவருவதுபோல செல்லின் உட்கருவை மையமாக கொண்டு எலக்ட்ரான்கள் சுற்றிவருகின்றன.  இது ஒரு சிறிய எடுத்துக்காட்டுத்தான்.  இதுபோல் அண்டத்தில் உள்ள அனைத்துமே ஏதோ ஒரு வகையில் ஒன்றோடு ஒன்று ஒத்து போகின்றன. இவ்வாறு முயன்றால் அனைத்திலும் ஒரு ஒற்றுமையை காணலாம்.

அதாவது ஒழுங்கற்ற ஒரு வடிவத்தில் ஒரு ஒழுங்கு காணப்படுகிறது.  அதுதான் பேரண்டம்.  அதேபோல் நேரம் காலம் என்பதனைத்தும் இப்பூவுலகிற்கும் அதிலுள்ள உயிரினங்களுக்குந்தான்.  ஆனால் பேரண்டத்தில் நேரம், காலம், வயது என்று எதுவும் கிடையாது.

சுருங்க கூறின், உலகத்தில் உள்ள எப்பொருளையும் எரித்து சாம்பலாக்கி ஊதிவிட்டால் காற்றில் கரைந்துப் போகும். அதுவே பூச்சியமாகும். அதுவே ஒன்றாகும்.

நாம் அறிந்தது அறியாதது அனைத்தும் ஒன்றே (அ) ஒன்றுமேயில்லை எனக்கூறலாம்.  இதில் குழம்புவதற்கு ஏதுமில்லை.  எனவே பூச்சியம் அல்லது ஒன்று என்ற இருநிலையை தவிர நம் பெருவாழ்வில் வேறொன்றுமில்லை இதை உணர்ந்தால் உலகில் பிணக்குகள், மனமாச்சரியங்கள், பிரச்சினைகள், என எதுவும் இருக்காது.  ஆனால் ஒன்று, ஒரு வேளை உலக இயக்கமே கூட நின்று விடலாம்.  கெட்டது என்று ஒன்று இருந்தால்தான் நல்லது என்று ஒன்று புரிபடும்.  எனவே அனைத்துக்கும் இரு காரணிகளும் முக்கியம்.

இவ்வாறு ஞானிகள் என்றால் காவி உடைத்தரித்து தவக்கோலத்தில் காட்டில்தான் திரியவேண்டும் என்ற அவசியமும் இல்லை.  விஞ்ஞானிகள் என்றால் நவநாகரிக உடையில் குளiரூட்டப்பட்ட அறையினுள் அமர்ந்து ஆராய்ச்சி மட்டும் செய்பவரும் அல்ல.

நம் பெருவாழ்வை அறிவியலாகவோ, ஆன்மீகமாகவோ (அ) கணிதமாகவோ எதில் வேண்டுமானாலும் பொருத்தலாம் அதுவே அகிலத்தில் அனைத்தும் ஒன்றுதான் என விளங்க வைக்கும்.  எடுத்துக்காட்டாக பூச்சியம் (0) என்பது கணிதமொழி (ம) கணினி மொழி.  அதுவே அறிவியலும் ஆகும்.  கணிதமும் ஆகும். கணிதமும் ஒரு வகையில் அறிவியல்தானே.  அதேபோல் ஆன்மீகத்தில் பற்றற்ற நிலையே பேரானந்தம் என்று ஆன்றோர்கள் விளக்கியுள்ளனர்.  அப்பற்றற்ற நிலை என்பது பூச்சியமேயாகும்.

நமக்கு பிடிக்கவில்லையென்றாலும் உலகில் சிலபல விசயங்கள் இருக்கத்தான் வேண்டும். அன்றி, உலக சுவையே குன்றிப்போகும். எனவே பற்றற்ற நிலையை அடையும் பாதையை நம்மால் உணர முடியும்.  ஆனால் அதனை அடைவது பெரும் போராட்டமாக இருக்கும்.  உள்ளதை உள்ளபடி ஏற்றுக்கொள்வதே சராசரி மனித வாழ்விற்கு பொருத்தமானதாகும்.

எனவே பேரானந்தத்தை உணர்ந்தவரால் விளக்க வார்த்தை கிடைக்காது அப்படியே விளக்கினாலும் அது பிறருக்கு விளங்காது.  எனவே கண்டவர் விண்டிலை எனக்கொள்ளலாம்.  மேலும் அவர் காணாமல் உணர்ந்து விளக்குபவராகிறார் எனவே விண்டவர் கண்டிலை எனவும் கொள்ளலாம்.

Posted in கட்டுரைகள் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக